Medytacja jest bowiem czymś więcej niż ćwiczeniem na uspokojenie nerwów: prowadzi do trwałych zmian w mózgu.

Are Holen: W 1980 roku zatonęła platforma wiertnicza między Anglią i Norwegią. Z 212 pracujących na niej osób przeżyło 89. Spotykam się z nimi co roku.

La Vanguardia: Prowadzi pan z tymi ludźmi terapię już od trzydziestu lat. Czy doszedł pan do jakichś wniosków?

Przez wiele lat badałem stres pourazowy u osób, które przeżyły rozmaite katastrofy. Doszedłem do wniosku, że z takimi pacjentami trzeba zacząć pracę od razu, natychmiast po tych traumatycznych wydarzeniach. Wtedy bowiem, na podstawie początkowej obserwacji, można przewidzieć, co się będzie działo w ich psychice i ustalić, jakie metody terapii należy zastosować w każdym z przypadków.

Jak wpływa na człowieka taki bezpośredni kontakt ze śmiercią?

Na ogół osoby, które przeżyły jakiś dramat, zaczynają bardziej cenić życie, przyjaźnie, rozrywki, chcą więcej czasu poświęcać rodzinie.

Czy umacnia się ich wiara w Boga?

To coś, co szczególnie zwróciło moją uwagę: zwykle ludzie po takiej katastrofie przestają wierzyć w Boga.

Bada pan również wpływ medytacji na ludzki mózg.

Zacząłem praktykować jogę i medytację w wieku 16 lat; rok wcześniej zachorował mój ojciec, również lekarz. Medytacja pozwoliła mi nawiązać kontakt z moim wnętrzem, zrozumieć własne emocje. To było fascynujące doświadczenie z egzystencjalnego punktu widzenia.

I postanowił pan podzielić się tym doświadczeniem z innymi?

Będąc jeszcze na studiach stworzyłem międzynarodową szkołę medytacji ACEM. Było to na dwa lata przed rokiem 1968, więc wkrótce pojawiło się mnóstwo ludzi, którzy chcieli uczyć się medytacji, a nasza szkoła szybko się rozrosła. Moja metoda nie jest oparta na żadnej religii ani filozofii – została opracowana w oparciu o wiedzę naukową, w kontekście nowoczesnej psychologii.

Proszę mi o niej opowiedzieć.

Przeprowadziliśmy całą serię badań; ich wyniki zostały opublikowane w czasopismach naukowych. Chcieliśmy sprawdzić, co sprawia, że technika medytacji przynosi tak dobre efekty.

I co wykazały badania?

Na początku, w latach 60. zaobserwowaliśmy, że medytacja wywołuje zmiany fizjologiczne w organizmie: spowolnienie rytmu uderzeń serca i częstotliwości oddechów, zmniejszenie napięcia mięśniowego, obniżenie ciśnienia tętniczego, a także mniejsze zużycie tlenu.

Ale pan twierdzi również, że medytacja wywołuje zmiany w mózgu.

Tak, w ubiegłym roku opublikowaliśmy cykl artykułów, w których dowodziliśmy, że fale mózgowe podczas medytacji ACEM wskazują nie tylko na odprężenie, ale także na pewien proces psychologiczny.

Co to znaczy?

Kiedy człowiek medytuje, określone obszary jego mózgu emitują fale theta, które redukują stres, a po dłuższym czasie prowadzą do znacznego obniżenia napięcia, zwiększają możliwości umysłu, stymulują wyobraźnię i kreatywność, redukują ból, wywołują stan euforii i potęgują wydzielanie endorfin.

To fantastycznie.

Pozwalają nam one nawiązać kontakt ze wspomnieniami, które wyparliśmy, a które pozostały gdzieś głęboko w naszej podświadomości, z silnymi emocjami, zapomnianymi traumatycznymi przeżyciami. Pozwalają nam się oczyścić i uporządkować te wspomnienia.

Czy to prawda, że po dłuższym czasie medytacja może zmodyfikować nasz mózg?

Tak, wywołuje w nim trwałe zmiany. Zmienia się to, jak postrzegamy sami siebie, jak postrzegamy innych ludzi, relacje, jakie z nimi nawiązujemy – wszystko to ulega zmianom pod wpływem medytacji. Najnowsze badania wykazały, że ludzie, którzy regularnie medytują, mają zwykle grubszą warstwę kory mózgowej. Z innych badań wynika, że osoby praktykujące medytację żyją dłużej.

Medytacja wzmacnia także siły odpornościowe organizmu.

Redukując stres, obniża poziom kortyzolu i wzmacnia układ odpornościowy, wpływa również na szereg substancji, które powstrzymują rozwój komórek rakowych. Ma dobroczynny wpływ na układ odpornościowy, chroni przed rakiem i jest korzystna dla serca.

I to wszystko bez kadzidełek i figurek Buddy?

Metoda ACEM polega na skoncentrowaniu się na jednym dźwięku, niemającym żadnego znaczenia, który powtarzamy sobie w myślach. Nie skupiamy uwagi na niczym konkretnym, ale pozwalamy myślom swobodnie przepływać. Nie staramy się na siłę odprężyć, nasz mózg i tak osiągnie ten stan, ale będzie to reakcja spontaniczna, a nie z góry wyznaczony cel.

W czasie medytacji nie skupiamy się na niczym konkretnym, a tylko pozwalamy naszym myślom swobodnie płynąć. W jaki sposób pomaga nam to w rozwiązywaniu konkretnych problemów?

Dzięki relaksacji nasze osobiste, zadawnione problemy wypływają na powierzchnię świadomości. Wówczas możemy je rozwiązać, ale nie na drodze intelektualnej, ale poprzez zmianę naszego nastawienia, dzięki temu, że inaczej postrzegamy różne sprawy. Medytacja wyzwala również do pewnego stopnia naszą kreatywność.

Co jeszcze możemy zaobserwować podczas medytacji?

Możliwe, że dojdą do głosu takie aspekty naszej osobowości, na które nigdy nie zwracaliśmy uwagi. Zostały zepchnięte gdzieś na dalszy plan w wyniku różnych naszych życiowych wyborów

To przypomina psychoanalizę.

Owszem, istnieje wiele podobieństw między medytacją a psychoanalizą. Różnica polega na tym, że w psychoanalizie trzeba mówić.

Mówi się, że słowa mogą leczyć, ale w przypadku medytacji…

Medytacja działa na znacznie głębszym poziomie, tzw. przedpojęciowym. W psychoanalizie człowiek może mówić całymi godzinami i mimo to nic się w nim nie zmieni. Ale jeśli uda mu się wejść na głębszy poziom, skorzysta z efektu medytacji i odniesie same korzyści.

Czy to znaczy, że medytacja to psychoanaliza dla ubogich?

Na pewno jest bardziej dostępna dla wszystkich, nawet dla tych najbardziej zajętych.

Jak często należy ją praktykować?

Medytując dwa razy dziennie po trzydzieści minut po jakimś czasie dostrzeżemy istotne zmiany w naszej osobowości.

Źródło: onet.pl

Medytacja (Fundacja Fundament)
Załadowane przez: Waldek1984. – Więcej wideo o życiu, stylu i gwiazdach.

20 lat z mistrzem Qi-gong
Załadowane przez: Waldek1984. – Odkryj więcej wideo o życiu i stylu.

Wyciszenie 3/6

Wyciszenie 4/6

Lista odtwarzania

Lista odtwarzania

Część 2

BBC News: Naukowcy badają sprawę nepalskiego chłopca

Medytujący nastoletni chłopiec z południowo-centralnego Nepalu skupia na sobie uwagę naukowców. Do miejsca, gdzie medytuje pod drzewem, przybywają ogromne tłumy. Jego niezwykła medytacja trwa już 6 miesięcy. Chłopiec coraz częściej jest określany reinkarnacją Buddy.

Naukowcy zastanawiają się nad tym, jak zbadać go bez zakłócania jego medytacji. Przyjaciele, rodzina i starszyzna twierdzą, że Ram Bahadur Bamjan ( Bomjan ) medytuje już bez wody przez sześć miesięcy i nie przestanie medytować przez kolejne sześć do czasu, kiedy dozna oświecenia. Tam było w przypadku prawdziwego Buddy. Siddartha Gautam, który według przekazów osiągnął Mahanirwanę i stał się Buddą , urodził się w 560 r przed nasza erą. Jego dojście do „oświecenia” przebiegało w bardzo podobny sposób, a więc zaczął medytację pod drzewem, z jego czoła także miało bić światło (tak twierdzą świadkowie, którzy widzieli rozświetlone czoło Rama Bamjana!). Buddę także miał ukąsić wąż i podobnie – jak w przypadku Rama Bamjana – nic mu się nie stało. Jeżeli chłopiec będzie faktycznie szedł śladami Buddy, powinien osiągnąć pełnię mocy za ok. pół roku. Wtedy będzie mógł po prostu wszystko – łącznie z „przenoszeniem gór z miejsca na miejsce”. Tym razem będzie się to działo na oczach miliardów ludzi na całym świecie, gdyż największe stacje telewizyjne już zapowiadają umieszczenie tam swoich wozów transmisyjnych. BBC podało kilka nowych, ciekawych okoliczności związanych z wydarzeniami w Nepalu.

Sława nastolatka szybko zaczęła się rozprzestrzeniać i ludzie wokół wioski Ratanapuri w okręgu Bara zaczynają tworzyć prowizoryczne obozowisko. 15 letni Bamjan cały czas siedzi pod drzewem w tradycyjnej pozycji Buddy ze skrzyżowanymi nogami. Oczy Bamjan”a są zamknięte, a jego ciało mocno opasane chustą. Włosy chłopca są już tak długie, że prawie zasłaniają mu oczy. Niektórzy mieszkańcy wioski mówią, że zaczyna słabnąć. Kiedy jednak analizowaliśmy film z Nepalu twarz chłopca w żaden sposób nie pokazuje efektu niedożywienia, co wydaje się nie potwierdzać informacji o jego osłabieniu. Wielu ludzi zaczyna go uważać za inkarnację Buddy. Drzewo pokrywają girlandy, a powietrze przenika zapach kadzideł. Powstają prowizoryczne sklepiki , ludzie poruszeni widokiem nieruchomego chłopca pod drzewem dają datki w postaci gotówki.

- Prawie 500 tys. Rupii (7 tys. dolarów) jest zdeponowanych w banku przez pielgrzymów – mówi Prajapati Korala, przewodniczący lokalnej administracji rządzącej. To kwota niezależna od datków dawanych wprost przez odwiedzających.

Lokalna społeczność stworzyła komitet kontrolujący to, czy Bamjan ma dobre warunki do medytacji i stara się ograniczyć dostęp do niego odwiedzających, aby nie przeszkodzić chłopcu w medytacji.

Najczęściej zadawane pytanie: czy chłopiec pozostaje w takiej pozycji i medytuje nawet w nocy? Czy nie je i nie pije w ogóle? Niektórzy mówią, że nie je niczego od czasu rozpoczęcia swojej medytacji pod drzewem. Są jednak i tacy, którzy zdemaskowali ten fenomen jako oszustwo. Uważają oni, że chłopiec spożywa od samego początku przypominający mleko płyn z korzeni drzewa, pod którym zasiada.

Naukowcy są w szoku

Większość ludzi może żyć bez jedzenia przez kilka tygodni, ich ciało korzysta wówczas z zapasów tłuszczu i białka zgromadzonych przez ich własny organizm. Ale przeciętny człowiek może przeżyć bez wody tylko 3-4 dni. Najbardziej wytrwali – nawet dziesięć.

Piewcy świętych i ascetów często opisywali ich nadzwyczajna moc polegającą na wytrzymywaniu bez jedzenia i picia przez dłuższy czas, ale takie przypadki nigdy nie były przedmiotem naukowych badań.

Mieszkańcy okręgu Bara zwrócili się z prośba do administracji o ustalenie prawdy. „Zgadzamy się na przeprowadzenie na nim badań naukowych” – powiedział członek miejscowej administracji pan Korala.

Wyzwaniem jest przeprowadzenie badań tak, by nie dotykać chłopca. Pan Korala powiedział naukowcom z Królewskiej Nepalskiej Akademii Nauki i Technologii , żeby ustalili sposób, w jaki mają być przeprowadzone badania tego przypadku. Ma to się odbyć w sposób „odpowiedzialny”.

Na razie trwają spory, jak to zrobić. Wiadomo, że trzeba ustalić przynajmniej to, czy chłopiec spożywa w nocy posiłki. Drzewo jest nieoświetlone i hipotetycznie jest możliwe, że w ciemności chłopiec spija płyn, który wydziela drzewo. Nikt jednak nie jest w stanie powiedzieć, czy ten płyn jest w ogóle nadający się do spożycia i czy w ogóle to drzewo go wydziela. – W końcu naukowcy będą mogli się przekonać, czy chłopiec medytuje cała noc, czy nie -powiedział Deekpal Chaudhary, lokalny sprzedawca kadzidełek.

Podróż do klasztoru

Rodzina Bamjan’a mówi, że nie ma pojęcia, co się dzieje z chłopcem. Jego matka zemdlała, kiedy odkryła, jaką medytacją rozpoczął jej syn.

- Czasem idę go odwiedzić, ale nie rozmawia ze mną – mówi Maya Devi Tamang – Nie mam pojęcia co się z nim stanie, ale wiem, ze Bóg mu pomoże.

Matka Buddy również miała na imię Maya Devi, co podkreślają zwolennicy teorii, że Bamjan jest inkarnacją Buddy. Ciekawe są także informacje dotyczące wcześniejszego życia chłopca. Rodzina twierdzi, ze Bamjan różnił się wyraźnie od jego pozostałych 4 braci. Twierdza, że nie mówił wiele i trzymał się na uboczu.

- Nigdy nie tknął alkoholu – mówił jego nauczyciel ze szkoły podstawowej, Saldem Lala. Krewni i sąsiedzi mówią, że Bamjan podjął medytacje po powrocie z Lumbini, gdzie urodził się Budda i gdzie znajduje się klasztor w Pokara w Nepalu i Dehradun w Indiach.

Przyjaciele i kuzyni Prem Lama pamiętają Bamjan`a mówiącego, ze nie chce, żeby ludzie nazywali go Buddą, kiedy osiągnął dopiero wstępne oświecenie. Bamjan przemówil tylko kilka razy od czasu rozpoczęcia medytacji.

Wąż ukąsił chłopca dwukrotnie, ostatni raz stało się to na początku października.

- Bamjan odebrał ten incydent jako jego kolejny test , który musi zdać – powiedział Prem Lama obserwujący historię medytującego chłopca od samego początku.

W pierwszej próbie również został ukąszony przez węża w trzy miesiące po tym, jak zaczął medytować. Drugi epizod ukąszenia spowodował jeszcze większe zaciekawienie mediów. Tuż po tym, jak ukąsił go wąż, Bamjan powiedział otaczającym miejsce medytacji ludziom, ze musi poprosić o rozpostarcie zasłony wokół niego.

- Po krócej niż tygodniu, poprosił nas o zabranie zasłony – powiedział Prem Lama. Teraz próbujemy odsłonić inną kurtynę otaczająca Bamjan’a – przyszedł czas na naukowców. Do Nepalu z całego świata napływają kolejni naukowcy starający się na własne oczy przekonać, czy taki fenomen jest możliwy.

Źródło: BBC News, palden.dorje.opx.pl

Wszystkie czujące miłość i pokój na świcie w tym samym czasie.

Jedność Miłość Wspólnotę Pokój Pomyślność

8366 osób, Wierzących w to, Czujących to, Wiedzących to…

Eksperyment zaczął się 11 kwietnia o 22:00 GMT (w Polsce jest wtedy północ wwp.greenwichmeantime.com) i będzie kontynuowany o tej samej porze co tydzień.

Nie ma znaczenia, że późno zobaczyłeś tą wiadomość w każdej chwili możesz dołączyć.